یه بار یه دوستی تو یه جمعی صحنه ی دلخراشی رو که دیده بود برامون تعریف می کرد. اگه درست یادم باشه٬ می گفت که دیده یه کفتری توی سیم خاردار گیر کرده بوده و سخت برای فرار تلاش می کرده که یه کلاغی با شتاب به سمتش می پره و کلش رو می کنه و می کُشدش. اون موقع همه به سنگدلی اون کلاغ فکر کردن ولی به نظر من کار کلاغ بهترین کار بود. وقتی دیده که کفتره داره زجر می کشه و اون هم هیچ راهی برای نجاتش نداره به نظر من کشتن و خلاص کردنش بهترین راه بود که انتخاب کرد.

خدایا کلاغ مرگ من مبتلا را برسان...

---------------------------------------

پ.ن.: من کوشم!

پ.ن.۲: ای کاش باران ببارد.

پ.ن.۳: آدمک ...

----------------------------------------

پ.ن.: نمی دونم برای چندمین بار بود که باغبان رو می دیدم!

یعنی بعضی از لغات همینجوری الکی شبیه هم هستند و یه آدم بیکار مثل من بینشون رابطه پیدا می کنه؟ یا اینکه واقعا رابطه ای معنایی هم دارند؟ به هر حال٬ من اون آدم بیکاریم که فکر می کنه واقعا رابطه ای معنایی وجود داره. مثلا٬ این دفعه٬ پنجره و حنجره رو در نظر بگیرین. پنجره درست مانند حنجره ی فضای بیرون است٬ که خود را با فریادی داخل خانه ها می کند! حنجره هم درست مثل پنجره ایست که باطن انسان را به نمایش می گذارد. که چه خوش گفته اند: تا مرد سخن نگفته باشد٬ عیب و هنرش نهفته باشد.

----------------------------------------

پ.ن.: خدایا٬ به خاطر هرچی می دی شکرت٬ به خاطر هر چی می گیری شکرت.

پ.ن.۲: این روز ها خنده هایم٬ مانند خنده های کفش هاست. خنده ی در هنگام زوال!

پ.ن۳: چرا؟

پ.ن.۴: بعضی ها ...

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------درست بعد  از اینکه من رفتم مشهد پدر بزرگم فوت کرد. ای خدا ...

تو دل یه مزرعه٬ یه کلاغ رو سیا
 هوایی شده بره پابوس امام رضا

اما هی فکر می کنه اونجا جای کفتراست
آخه من کجا برم٬ یه کلاغ که رو سیاست

من که توی سیاهی ها از همه رو سیا ترم
میون اون کبوترا با چه رویی بپرم

تو همین فکرا بودش٬ کلاغ عاشقمون
یه دلش می گفت برو٬ یه دلش می گفت بمون

که یهو صدایی گفت: تو نترس و راهی شو
به سیاهی فکر نکن٬ تو یه زائری برو

من که توی سیاهی ها از همه رو سیا ترم
میون اون کبوترا با چه رویی بپرم

----------------------------------------

پ.ن.: نائب الزیاره خواهم بود!